Choćbym nawet nie mówił o jego poglądach, sympatiach i planach w sprawach publicznych i chciał tylko wychwalić jego prawość i niezłomność, to już to samo brzmiałoby niemile w uszach owych ludzi. Ale męża tego nie można godnie pochwalić, jeśli się w odpowiednim świetle nie przedstawi, że wszystko przewidział, co się później stało; że się temu z całej siły opierał, a gdy się stało, wolał życie stracić, niż na to patrzeć.
thumb|Popiersie Cycerona w wieku około 60 lat, w którym pisał Pochwałę Katona. Prawdopodobnie wykonane w I wieku. Muzeum Prado w Madrycie. Pomimo wątpliwości, Cyceron zabrał się w czerwcu do pisania. Z początkiem lipca Pochwała Katona została ukończona. W liście do Attyka Arpinata ocenił: przyznam ci się, że mój Katon mi się podoba. W tym czasie Cezar był jeszcze w drodze powrotnej z Afryki do stolicy, więc Cyceron postanowił wstrzymać się z publikacją.
Cyceron nie zdecydował się opublikować dzieła po powrocie dyktatora 25 lipca do Italii. Łudził się, że Cezar przywróci republikę.