W taksonomiach ludowych zdarza się, że do grupy obejmującej ptaki włączane są też nietoperze. Z kolei wykluczane z niej mogą być ptaki gospodarskie czy w inny sposób związane z człowiekiem, jak kazuary w języku kalam. Kazuary bywają również wyodrębniane od pozostałych ptaków ze względu na ich rozmiary i brak zdolności lotu. Zdarza się, że w niektórych językach nie ma słowa określającego wszystkie ptaki, ale są odrębne słowa na ptaki małe i duże (to ostatnie może ograniczać się do dużych ptaków drapieżnych potocznie określanych jako orły, jak w językach grupy szoszońskiej).
Pierwszą próbę racjonalnego sklasyfikowania zwierząt w ogóle podjął Arystoteles (384–322 p.n.e.). Podzielił je na zwierzęta „krwawe” (kręgowce) i „bezkrwawe” (bezkręgowce). Podjął się także pierwszej próby sklasyfikowania ptaków. Zwierzęta dzielił na genos, duże grupy, które dzieliły się na eidos – poszczególne formy zwierząt. Ptaki (ornithos) podzielił na Gamsonyches (grupa potocznie zwana „ptakami drapieżnymi”), Steganopodes (ptaki pływające), Apodes (jaskółki i jerzyki), Peristeroides (gołębie) oraz ptaki nieuwzględnione w pozostałych grupach. Poza jaskółkami, wszystkie wróblowe umieścił razem z innymi ptakami, np. dzięciołami. Wiele z jego 170 opisanych rodzajów ptaków nie da się obecnie zidentyfikować.