V - Główne baseny sedymentacyjne i ich złoża na obszarach platformowych.
Był promotorem sześciu rozpraw doktorskich z zakresu geologii złóż rud.
Jest autorem licznych prac i artykułów na temat geologii złóż surowców mineralnych, ich genezy, tektoniki, stratygrafii, stanu i znaczenia bazy surowcowej Polski, możliwości jej rozwoju oraz kierunków polityki w zakresie importu i eksportu surowców w perspektywie do 2020 r. Jest także autorem i redaktorem kilkunastu opracowań monograficznych i kartograficznych z dziedziny geologii surowcowej.
Z dniem 1 marca 1985, ze względu na zły stan zdrowia przeszedł w wieku 66 lat na własną prośbę na emeryturę. Zmarł niespodziewanie w dniu 2 kwietnia 1986. Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera C-A-7)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze. thumb|Nagrobek Romana Osiki na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Działalność polityczna W latach 1930–1935 był członkiem Związku Młodzieży Wiejskiej Rzeczypospolitej Polskiej WICI. W latach 1947–1948 był członkiem PPR, od 1948 – PZPR. W różnych okresach pełnił funkcję I sekretarza POP PZPR i/lub członka egzekutywy POP PZPR przy IG. Był też wykładowcą szkolenia partyjnego.