W lipcu 1953 został służbowo przeniesiony do Instytutu Geologicznego w Warszawie i mianowany kierownikiem Zakładu Złóż Kruszców. Dwa lata później otrzymał tytuł docenta. W latach 1950-1959 prowadził, oprócz badań geologicznych i poszukiwań w okręgu częstochowskim, prace poszukiwawcze w regionie świętokrzyskim, w okolicach Opoczna, Rudy Wielkiej i Przytyka. W 1957 został Kierownikiem Zakładu Złóż Rud Żelaza. W latach 1957–1959 prowadził poszukiwania złóż rud żelaza na Niżu Polski.
W listopadzie 1959 został oddelegowany przez Centralny Urząd Geologii i Polservice do Demokratycznej Republiki Wietnamu, gdzie jako kierownik polskiej ekspedycji geologicznej przebywał do listopada 1961. W tym czasie organizował i prowadził poszukiwania złóż rud żelaza, zarówno w formie prac rekonesansowo-zdjęciowych w masywie Fan-Si-Pan, jak i poszukiwawczo-dokumentacyjnych w rejonie Bao-Ha. Prace zakończyły się zdjęciem geologicznym w skali 1: 100 000 i 1: 25 000, wykonanym w dżungli, na obszarze ponad 1500 km², oraz udokumentowaniem czterech złóż rud żelaza, o łącznych zasobach ponad 135 mln ton. Szkolił także kadry geologów wietnamskich, prowadząc wykłady w bazach terenowych i w Generalnym Departamencie Geologii i na Politechnice w Hanoi.