Projekt Begasa cieszył się aprobatą cesarza, toteż władca w grudniu 1892 roku ostatecznie zlecił architektowi budowę pomnika.
Do stworzenia rzeźb, wchodzących w skład zaprojektowanego pomnika Begas zaangażował artystów, wśród których znajdowali się także jego uczniowie: Wernera Begasa (swojego syna), Carla Hansa Bernewitza, Ludwiga Cauera, Reinholda Felderhoffa, Augusta Gaula i Augusta Krausa. Część architektoniczna pomnikowego założenia została opracowana przez Gustava Halmhubera, współpracownika Begasa, który pomógł mu przeforsować projekt u cesarza.
Realizację projektu rozpoczęto 7 listopada 1893 roku od wykonania ogromnej konnej statuy, której model ukończono 1 stycznia 1895 roku. W 1894 roku rozpoczęto wyburzanie kamienic, które stały na wyznaczonym dla pomnika terenie, z kolei 18 sierpnia 1895 roku, w 25. rocznicę bitwy pod Gravelotte, wmurowano kamień węgielny pod budowę pomnika. Odsłonięcie ukończonego monumentu odbyło się w dniu 100. rocznicy urodzin Wilhelma I, 22 marca 1897 roku. Budowa pomnika kosztowała 4 miliony marek. Z tego względu, a także przez swą formę i monumentalizm pomnik wzbudzał wiele kontrowersji. Określano go mianem Wilhelm im Zoo (pol. „Wilhelm w zoo”) oraz Wilhelm in der Löwengrube (pol. „Wilhelm w jamie lwów”).