Chrobry pozostawał jednym z głównych przeciwników władców niemieckich, a jego działania były postrzegane w Saksonii jako zagrożenie dla jej interesów. Dodatkowo Bolesław utrzymywał związki z rodem Ekkehardynów, rywalizującym o wpływy polityczne z rodziną Thietmara, grafami z Walbeck. W realiach ówczesnej arystokracji związki rodzinne i lojalność wobec własnego rodu odgrywały istotną rolę w życiu politycznym.
Kronika Thietmara przedstawia porządek polityczny średniowiecznej Europy z perspektywy saskiego duchownego związanego z Cesarstwem. Autor przypisywał cesarzowi szczególną pozycję w świecie chrześcijańskim i uznawał jego zwierzchność za podstawę właściwego ładu politycznego. W przypadku konfliktu z ludami lub władcami nieuznającymi tej zwierzchności dopuszczał możliwość użycia siły w celu przywrócenia podporządkowania. Takie ujęcie wpływało na sposób opisywania przeciwników Cesarstwa, w tym Słowian oraz Bolesława Chrobrego. Kronika nie przedstawia więc wydarzeń z perspektywy neutralnego obserwatora, lecz odzwierciedla polityczne i religijne przekonania jej autora.
Wydania Po raz pierwszy kronika została wydana drukiem w 1889 z naukowym komentarzem przez Fryderyka Kurza. W języku polskim tłumaczenie dzieła wydano kilkukrotnie:
Przypisy
Bibliografia
Zob. też biogram skrócony:
Kategoria:Średniowieczne kroniki Kategoria:Literatura średniowiecznołacińska Kategoria:Średniowieczne utwory dotyczące Polski