Wielokrotnie w swojej kronice zanotował łacińskie nazwy państwa piastowskiego. Uczynił to zarówno w odniesieniu do władców jak Mieszko I – Miseconis Poleniorum oraz Bolesław Chrobry we fragmencie Bolizlavus Poleniorum, jak również wobec kraju Polenia oraz ludności – Poleni, Polenii.
Oprócz członków ówczesnych elit monarchii piastowskiej (członkowie rodziny panującej, biskupi) kronika wzmiankuje również takie postacie jak wysłannicy Chrobrego do cesarza: opat Tuni (pełniący misje w 1015 i 1018) czy Stoigniew.
Thietmar bardzo niekorzystnie przedstawiał Słowian, co historycy wiążą z jego rodzinnymi tradycjami. Dziadek ojca Thietmara (Lotar von Walbeck) oraz dziadek matki Thietmara (Lotar von Stade) zginęli w bitwie z Redarami w 929 roku. Natomiast jego ojciec Zygfryd von Walbeck ledwo uszedł z życiem z bitwy pod Cedynią. W sposób zdecydowanie negatywny przedstawiał Bolesława Chrobrego. Przypisywał mu między innymi podstępność, okrucieństwo, nieuczciwość i skłonność do prześladowania przeciwników. Opisy polskiego władcy często opatrywał krytycznymi komentarzami, co odróżnia jego relację od późniejszej tradycji idealizującej postać Chrobrego. Negatywny stosunek Thietmara do Bolesława mógł mieć zarówno podłoże polityczne, jak i osobiste.