W 1869 roku szkoła utraciła prawa publiczne, ale rozwijała się. W 1870 roku powstała szósta klasa, w 1875 siódma, a w 1884 ósma.
Po wybuchu I wojny światowej zawieszono i wznowiono dopiero w 1915 roku. Dzięki staraniom ksieni Kazimiery Hilarii Szczerbianki na początku lat 20. XX wieku otwarto gimnazjum żeńskie o profilu ziemiańskim. Absolwentki miały być przygotowane do prowadzenia gospodarstwa domowego i ziemskiego. W wyższych klasach planowano prowadzenie zajęć z ogrodnictwa, pszczelarstwa, hodowli ryb lub mleczarstwa. Nie udało się tych planów do końca zrealizować.
Od roku szkolnego 1924/1925 była to szkoła 8 klasowa. Składała się z: 3–letniego gimnazjum niższego i 5–letniego gimnazjum wyższego. W 1926 roku uzyskała prawa publiczne i oficjalną nazwę „Gimnazjum Żeńskie im. św. Scholastyki P.P. Benedyktynek w Staniątkach”. W roku szkolnym 1928/1929 uczyło się 142 uczennice. Od 1929 roku szkoła przyjęła profil humanistyczny. Nauczycielkami w szkole obok sióstr były w większości świeckie nauczycielki, a religii uczyli jezuici, którzy pełnili równocześnie funkcję kapelanów w klasztorze. Dla nauczycielek świeckich w 1927 roku zaadaptowano piętro dawnego spichlerza.