Na stanowisko powrócono w lipcu 1981 roku. Po początkowych kłopotach ze zlokalizowaniem pozycji wraku wykorzystano dane użyte przy stawianiu boi wrakowej 9 lat wcześniej. Miejsce, gdzie leżał wrak, spenetrowano, znajdując bryły ładunku sklejonego smołą, beczki, wlewki miedziane i wiązki żelaza. Część z nich odpadła od elementów podnoszonych w roku 1975. 30 lipca stwierdzono, że zebrano wszystko, co pozostało z wraku, i badania na miejscu uznano za zakończone.
W latach 2011 i 2012, w związku z planowanym przez Centralne Muzeum Morskie wydaniem monografii na temat Miedziowca, przeprowadzono kolejne badania miejsca. Tym razem zastosowano nowoczesne metody poszukiwawcze: skaner sonarowy, magnetometr, wykrywacz metalu i GPS. Za pomocą płuczek wodnych i eżektorów robiono wykopy sondażowe i odkopywano znalezione przedmioty. Wydobyto jeszcze kilkanaście przedmiotów.
Ze stanowiska wraku wydobyto ogółem 2634 obiekty. Szacuje się, że wydobyto części wraku stanowiące 20–25% konstrukcji statku oraz 26 ton towarów (1361,6 kg wlewek miedzi, 10 458 kg sztab żelaznych, 1870 kg płaskowników żelaznych, 10 kg wosku, 883,2 kg klepek długich, 364,5 kg klepek krótkich, 6600 kg żelaza w beczkach, 2250 kg smoły z potażem w beczkach oraz 150 beczek o nieokreślonej zawartości, co stanowi ok.