Eksploracja wraku Pierwsze badania wraku przeprowadzono w maju 1971 roku. W ciągu trzech dni nurkowych płetwonurkowie z klubu LOK oraz asystenci muzealni pod kierownictwem P. Smolarka wykonali wstępne pomiary i szkice oraz próbowali odkryć ładunek. Stwierdzono, że wrak ma postać owalnej bryły o długości około 16 metrów, szerokości około 6 metrów i maksymalnej wysokości 1,2 metra, leżącej w kierunku 160–340° na głębokości około 14 metrów. Wrak przykrywała twarda skorupa ze smoły drzewnej zmieszanej z piaskiem oraz skorodowanym ładunkiem. Dostrzeżono wystające ze skorupy elementy konstrukcji statku, a po wyłamaniu kawałków skorupy znaleziono fragmenty beczek. W wyniku tych prac uznano wrak za cenny i wart dalszego zbadania.
W 1972 roku przeprowadzono 13 dni nurkowań z udziałem nurków-amatorów z LOK, wykonano dokładniejszą inwentaryzację oraz sporządzono plany warstwicowe i przekroje. Za pomocą prądownic oraz eżektorów rozpoczęto odsłanianie znaleziska. We wrześniu wydobyto pierwsze przedmioty (nie licząc wydobytych przez nurków zaraz po odkryciu wraku), które katalogowano i przekazywano odpowiednim działom Muzeum.