Szpital Ducha Świętego powstał jako obiekt mogący pomieścić maksymalnie dwustu pacjentów i przy uwzględnieniu ówczesnej liczby ludności w Norymberdze była to przyzwoita liczba. Pod koniec XIV wieku zaczęły się jednak wyczerpywać aktywa finansowe zgromadzone przy okazji budowy placówki, przez co szpitalowi zabrakło funduszy na funkcjonowanie. Wtedy zaczęto wspomagać szpital licznymi darowiznami. Głównymi darczyńcami szpitala były małe i duże podmioty gospodarcze (karczmy, browary, młyny). Przekazywały one na rzecz placówki niewielkie kwoty, co pozwoliło na poprawę warunków bytowych pacjentów. Jednakże największe darowizny szpital otrzymywał od Herdegena Valznera, będącego dalekim krewnym Konrada Großa. Z inicjatywy Valznera około 1420 roku powstała przy szpitalu Kaplica Wszystkich Świętych (Allerheiligenkapelle, zwana także Valznerkapelle). Do 1486 roku opieka medyczna w szpitalu była zapewniana przez lekarzy miejskich. W 1498 roku przy silnym wsparciu finansowym rady miasta na terenie szpitala powstała apteka zwana Heilig-Geist-Apotheke („Apteka Ducha Świętego”). Ostatnią dużą darowiznę Szpital Ducha Świętego otrzymał od wywodzącego się z rodziny patrycjuszy Rietera van Kornburga.