Dwunastoletni Browning szczęśliwie przebrnął przez wszystkie dwadzieścia cztery księgi eposu i mógł o sobie z dumą powiedzieć, że dzieje wojny trojańskiej zna z pierwszej ręki. Dydaktyczne metody pana Browninga najwidoczniej odniosły skutek, bo jego syn został wielkim poetą angielskim, mimo że nie ukończył studiów uniwersyteckich. W dalszej części wiersza Browning mówi o tym, jaki zamęt uczyniły mu w głowie formułowane przez uczonych filologów teorie, mówiące, że Homer nigdy nie istniał. Wiersz Browninga jest z jednej strony podróżą sentymentalną do świata utraconego dzieciństwa, z drugiej strony refleksją na temat doniosłej roli fikcji w życiu człowieka.
Przekłady Wiersz Browninga tłumaczyli na język polski Juliusz Żuławski i Wiktor Jarosław Darasz (pod tytułem Dojrzewanie)Przekład Wiktora Darasza.
Przypisy
Kategoria:Utwory poetyckie Roberta Browninga Kategoria:Utwory literackie z 1889 Kategoria:Utwory literackie napisane wierszem białym