AMCh 1–1121), rękopisy znajdują się w Bibliotece Książąt Czartoryskich.
Wspomnienia o Chodkiewiczu Franciszek Kowalski pisał o nim, że był to:
„Ze wszech miar (...) zacny, niezrównany człowiek; bez najmniejszej arystokratycznej pychy, poważany i kochany od wszystkich, wesół, mówiący w towarzystwie, a poważny i głęboki w gabinecie i naukowych zatrudnieniach. Ani chwili nie próżnował, a zawsze był zajęty pracą w domu albo w ogrodzie. Pod każdym względem godzien był świetnego imienia, które nosił (...)”
Kazimierz Brodziński poświęcił mu list poetycki Do Alex. Hr. Chodkiewicza:
„Ty! co miłością kraju wiedziony stateczną Umiałeś nad rzecz piękną przenieść użyteczną, Co mogąc nie jednemu być wzorem poecie, Rymy zaniechać... pierwszy dałeś przykład w świecie (...)”
Charakterystyczny był wygląd fizyczny Chodkiewicza. Kazimierz Władysław Wóycicki opisywał go następującoKazimierz Władysław Wóycicki: Warszawa i jéj społeczność w początkach naszego stulecia. Warszawa: Gebethner i Wolff, 1857 s. 127.:
„Kasztelan Aleksander Chodkiewicz był wysokiego wzrostu, szczupły, ale szerokich i podniesionych ramion, spośród których mała wyglądała głowa, z obliczem miłem, zamyślonem, a w spojrzeniu rzewnem.