„0800-1200 holowany przez PGM-4 do Zatoki Purvisa, prędkość 5 węzłów, używana lina o długości 1200 stóp i ¾ cala, tymczasowe naprawy na pokładzie i lewej burcie, 2 pompy benzynowe na okręcie, używane do wypompowywania wody z zęzy, 8 marynarzy i 2 oficerów na pokładzie”
28 lipca „1130 Carter City [Wyspy Floryda], zacumowani do podwodnej boi, PGM-4 pobiera wodę”
31 sierpnia 1944 (ostatnia strona) „0000-0400 zacumowani jak poprzednio w Carter City, w Bazie Naprawczej Małych Jednostek, w suchym doku, przenośny generator benzynowy używany do wytwarzania mocy dla okrętu, załoga przebywa na lądzie, oficerowie na pokładzie, oczekiwanie na kolejne rozkazy od dowództwa”
Ostateczny los PGM-7 nie został zapisany w dzienniku. Okręt został najprawdopodobniej zezłomowany ze względu na duże uszkodzenia kadłuba.
Los załogi PGM-7 Cała trzydziestoosobowa załoga przeżyła zderzenie z 18 lipca 1944 roku. Raport zmian PGM-7 dla 31 lipca 1944 r. wspomina o 19 marynarzach przeniesionych do Bazy Kutrów Torpedowych nr 9 na Treasury na tymczasową służbę. Raport zmian 1. Dywizji Kanonierek dla 30 września 1944 r.