Aleksander Fredro napisał nim Zemstę:
Usłuchałam cię, Wacławie: Dzień w dzień schodzim się w altanie, Lecz i razem co dzień prawie Nowe od cię mam żądanie — Tobiem szczęście życia winna, Ty nawzajem — chętnie wierzę; Czemuż twoja miłość inna Coraz nową postać bierze? Kiedy rozkosz być przy tobie Aż przepełnia serce moje, Ty, niewdzięczny, w tejże dobie Tłumisz tylko niepokoje.
Jednym z pierwszych przykładów konsekwentnie trocheicznego ośmiozgłoskowca jest oświeceniowa bajka Ignacego Krasickiego Lwica i maciora:
Źle to, gdy się podli szczycą. Zeszła się raz świnia z lwicą, Więc w dyskursa. W tych przewlekła, Z żalem świnia lwicy rzekła: «Żal mi ciebie, luboś godna, Luboś zacna, żeś mniej płodna. Patrz na moją zgraję świnków: Co tu córek, co tu synków! A wszystkie jednym pomiotem». Rzekła lwica: «Wiem ja o tem. Ródź ty dziesięć, cztery, dwa, Ja jednego, ale lwa».