Treść W utworze jasno zarysowana jest sytuacja narracyjna. Książę Ferrary pokazuje przybyłemu do niego posłowi, który ma za zadanie zaaranżować nowe małżeństwo tego wdowca, portret swojej zmarłej żony, namalowany przez zakonnika, brata Pandolfa. Władca opisuje małżonkę i jej zachowanie. Stwierdza, że czuł się urażony faktem, że żona poświęcała tyle samo uwagi i sympatii, co jemu, wszystkim naokoło. Przyznaje się w dyskretny sposób, że kazał się jej pozbyć, rzekomo z powodu ujmy na honorze, spowodowanej brakiem szacunku dla jego dziewięćsetletniej genealogii.
I gave commands; Then all smiles stopped together. There she stands As if alive.
W końcowej części utworu książę mimowolnie odkrywa jednak swoje prawdziwe motywy. Dopytując się o wysokość posagu zdradza swoją chciwośćZobacz Anna Gronostaj, Ustana interpretacja tekstów literackich jako metoda nauczania literatury. Z teorii i praktyki nauczania literatury amerykańskiej na filologii angielskiej, Katowice 2009, s. 147.. W tym kontekście tytuł wiersza zyskuje nowy, przerażający walor. Słowo ostatnia w tym kontekście zaczyna znaczyć „jedna z wielu”.