Polacy i Kozacy stracili 40 poległych. Po tej klęsce Ordy zapanował krótkotrwały pokój. Na Krymie bowiem znowu doszło do wojny domowej.
Utrata władzy Kantymir zjednoczył wszystkie Ordy Nogajskie od Perekopu do Dobrudży i utworzył faktycznie niezależny chanat. Z poparciem Turcji rozbił wojska Szahina w Dobrudży i wkroczył na Krym. Latem 1628 r. 4 tys. Kozaków zaporoskich z hetmanem Doroszenką (który zginął na tej wyprawie) wyruszyło na Krym, gdzie wraz z kilkuset Tatarami Mehmeda i Szahina zwyciężyli wojsko Kantymira. Pokonany uszedł do tureckiej Kaffy, którą oblegli Kozacy i stronnicy Girejów. Interwencja armii osmańskiej spowodowała klęskę Mehmeda i Szahina, którzy uciekli na Zaporoże. Na tronie znów osadzono chana Dżanibeka, który wysłał poselstwo pokojowe do Warszawy.
Jesienią 1628 r. Mehmed i Szahin wysłali poselstwo do Polski, oświadczając, że dobrowolnie zrzekają się „upominków”, gwarantują Rzeczypospolitej pomoc wojskową na wypadek wojny oraz wypuszczają jeńców (znaczna ich część powróciła do kraju). W listopadzie 1628 r. 4 tysiące Kozaków pod wodzą Hryćki Czarnego ruszyły na Krym, ale zagarnąwszy wielkie stada koni (5 tys. zwierząt) pod Perekopem, Zaporożcy zawrócili do kraju pomimo nalegań Szahina. Wiosną 1629 r. Kozacy po raz czwarty poszli walczyć o tron dla Mehmeda III.