W 1391 toczył on proces z żoną Trzebiesława z Niepruszewa o 6 grzywien z tytułu poręczenia. W 1392 wraz z synem Wojciechem Nieproszewskim przegrali proces o połowę dziedziny Niepruszewo z Mikołajem wójtem z Buku oraz jego domniemanym zięciem Przybysławem Rudnickim noszącym odmiejscowe nazwisko od Rudnik koło Opalenicy.
W latach 1389-1403 wspomniany został Wojciech z Nieproszewa, Nieproszewski, syn Jaśka z Nieproszewa oraz brat Jakusza. W 1391 prowadził on spór sądowy z Tomaszem z Więckowic, który dowodził, że nie ręczył na sumę 4 grzywien. W latach 1393-1399 Wojciech toczył procesy: w 1393 ze Szczepanem Skórą z Gaju oraz z jego matką, w 1399 z Tomisławem z Grąbiewa o 12 grzywien z tytułu poręczenia za posag. W latach 1389-1428 w zapisach sądowych wspomniany został Miroszek, Mirosław z Nieproszewa, Nieproszewski, ojciec Dziersława, Jana i Mikołaja Nieproszewskich. W latach 1396-1397 toczył procesy ze swoją siostrą, panną Wołką. W 1396 Szymon Koszucki z Koszut w powiecie pyzdrskim w imieniu panny Wołki był w sporze z tymże Miroszkiem, jej bratem, o 30 grzywien szer. groszy tytułem posagu oraz szat. W 1396 Mirosław Nieproszewski, który był w sporze z siostrą Wołką o szaty i posag, przyznał jej 60 grzywien szer. groszy oraz uznał, że Wołka ma posiadać Duraczewo i 1/4 Nieproszewa.