Pierwszy raz po wojnie spotkał się z członkiem rodziny – którym również była jego siostrzenica – dopiero 5 marca 1968 w Brukseli.

Na emigracji pisał w wielu pismach, były to m.in.: „Wiadomości”, „Kultura”, „Oficyna Poetów”, „Na Antenie”, „Kontynenty – Nowy Merkuriusz”, „Gwiazda Polarna”. Był także wydawcą pierwodruku cyklu wierszy Cypriana Norwida Vade-mecum oraz współwydawcą jego Pism politycznych i filozoficznych. Ważnym dziełem w dorobku poety był dramat Dzień Dominika, który miał swoją premierę 1955 na deskach Londyńskiego Warsztatu Teatralnego.

Ostatnie lata Sowińskiego odznaczały się walką z wieloma schorzeniami: kontuzjami wojennymi, reumatyzmem czy ostatecznie udarem mózgu. Umarł w szpitalu 8 września 1982. Został pochowany na Putney Vale Cemetery w południowo-zachodnim Londynie. W Łodzi znajduje się symboliczna tablica poświęcona poecie, umieszczono ją przy rodzinnym grobie na Starym Cmentarzu.

Twórczość Poezja Gwiazdy na strychu (1930) Monogramy (1964) Ojczyzna za horyzontem (1977) Z krańca na kraniec (1979)

Dramaty Dzień Dominika (1955)

Przypisy

Bibliografia

Marek Andrzej Gwoździński, Łodzianie wielcy, a zapomniani, „Kronika Miasta Łodzi”, 3/2015, s.