Po obu stronach, na pierwszym planie stoją patroni Tedaldiego: św. Jan Chrzciciel i patron zakonu św. Dominik. Jan ukazany został frontalnie, w prawej ręce trzyma księgę, a w lewej krzyż ze wstęgą z napisem Ecce Agnus Dei. Jego postać ukazana została zgodnie z ikonograficzną tradycją, jako ascety: ma wychudzoną twarz z okalającym zarostem, wydatne kości policzkowe, długi nos, drobne usta. Odziany jest w skórę przepasaną w talii oraz narzucone na nią czerwone palium, spięte pod szyją. Jednoczesne ukazanie dwóch atrybutów Jana – księgi i krzyża z banderolą – wskazuje na świadome połączenie dwóch typów ikonograficznych: północnego i włoskiego.
U dołu, koło lewej nogi Jana leży baranek, przez obcięcie brzegów obrazu widoczny jedynie w połowie. U stóp natomiast klęczy, w dużo mniejszej skali, fundator – Ainolf Tedaldi. Obok niego znajduje się herb: na brunatnym polu, przeciętym trzema poziomymi pasami, umieszczony jest lew zwrócony w lewo, z którego otwartej paszczy wysuwa się długi czerwony język. Nad herbem znajduje się hełm z opuszczoną zasłoną, zwieńczony klejnotem w kształcie dłoni trzymającym koniec wstęgi, na której można odczytać napis: Justus ut palma florebit..