Tylko kilka okazów zebrano w drugiej połowie XIX wieku, głównie w północno-zachodniej Wiktorii, ale także w suchej Australii Południowej, Zachodniej i Terytorium Północnym. Do początku XIX wieku bandiki świnionogie wyginęły w Wiktorii i południowo-zachodniej części Australii Zachodniej. Ostatnie okazy złapano w 1901 roku. W 1945 roku gatunek zniknął z Australii Południowej i wówczas odnotowano, że jego występowanie ogranicza się do niewielkiego przyczółka w środkowej Australii. Według doniesień Aborygenów bandiki świnionogie przetrwały najpóźniej do lat 50. XX wieku roku na obszarze Pustyni Gibsona i Wielkiej Pustyni Piaszczystej. Za przyczynę wyginięcia uznaje się drapieżnictwo ze strony lisa rudego i kota domowego, sprowadzonych przez człowieka na kontynent.

Zobacz też filander zajęczy lew workowaty kangur rączy wielkouch mniejszy wymarłe zwierzęta holocenu

Przypisy Nazwy zwyczajowe za:

Bibliografia Tim Flannery „A lost Menagerie” Natural History, Nov, 2001. Nowak, Ronald M. (1999). Walker's mammals of the world, Volume 2, 6th edition. USA: The Johns Hopkins University Press. p. 73. .

Groves, C.P. (2005). Wilson, D.E.;