ecaudatus occidentalis – znany ze współczesnych, subfosylnych i plejstoceńskich zapisów kopalnych z południowej Australii Zachodniej w południowo-zachodniej Australii.
Ekologia Bandik świnionogi zasiedlał rozmaite siedliska otwarte. Zamieszkiwał pustynie, tereny trawiaste, ale i zadrzewione. Preferował obszary z trawiastym podszytem. Obecnie nie zajmuje żadnych siedlisk, albowiem wyginął.
Bandik świnionogi należał do wszystkożerców, jednak większą część jego pożywienia stanowiły rośliny. Świadczy o tym analiza zawartości jelit, podobnie jak analizy zębów. Odchody znajdywane przez dawnych przyrodników zawierają głównie pozostałości traw. Z wynikami tymi nie zgadzają się doniesienia pozyskane od miejscowej ludności. Aborygeni australijscy widzieli bowiem w bandiku w dużej mierze owadożercę polującego na prostoskrzydłe, mrówkowate i termity. Jednakże osobniki trzymane w niewoli nie polowały na niewielkie bezkręgowce, jak to czyniły inne jamrajokształtne. Być może bandik świnionogi korzystał z różnych źródeł pożywienia w różnych porach roku i w różnych miejscach.
thumb|Bandiki świnionogie narysowane przez brytyjskiego badacza Johna Goulda