Po premierze swojej pierwszej opery Mala Pasqua! (1890) najpierw zamieszkał w Orvieto, a później we Florencji, gdzie spędził resztę życia. Tam, poza komponowaniem, uczył także śpiewu i zamieszczał recenzje muzyczne we florentyńskim dzienniku „Nuovo Giornale”. Prowadził również rubrykę „Scattola Harmonica” w piśmie dla dzieci „Il Giornalino della Domenica”. Obracał się głównie w kręgach wolnomyślicielskich i literackich, które w latach dwudziestych sprzeciwiały się rosnącemu w siłę faszyzmowi. Zapewne dlatego sytuacja finansowa Gastaldona stopniowo się pogarszała. Pod koniec życia, kiedy nie mógł już dłużej utrzymywać się z działalności muzycznej, pracował jako marszand, kupując i sprzedając obrazy swoich przyjaciół. Nigdy się nie ożenił, żył samotnie w domu przy ulicy Montanara. Zmarł na atak serca 6 marca 1939 roku, w wieku 77 lat. Został pochowany nieopodal Florencji, na cmentarzu Misericordia di AntellaMaria Paola Scaccetti, “La Musica Proibita” di Stanislao Gastaldon, [w:] La romanza italiana da salotto, red. Francesco Sanvitale, EDT srl, Torino 2002, s.