Podobnie jak w innych krajach bałkańskich, spożywa się dużo jogurtu (kíseło mliáko); od nazwy kraju pochodzi łacińska nazwa bakterii Lactobacillus bulgaricus, wykorzystywanej w jego produkcji. Bardzo gęsty jogurt w popularnej postaci na co dzień często konsumowany jest też jako ajrán (mytenica), czyli roztrzepaniec z wodą i dodatkiem soli. W przeciwieństwie do wszechobecnej kawy, herbatę („czarną”) pija się w Bułgarii rzadko, traktując ją raczej leczniczo jak ziołowy napój na dolegliwości.
Pieczywo stanowi niezbędny dodatek do dań, również obiadowych – zarówno w postaci bałkańskiej pszennej pity, jak i zwykłego chleba (chliab), białego i ciemnego. Białe pieczywo pszenne zasadniczo obce jest bułgarskiej tradycji, będąc późniejszym „europejskim” zapożyczeniem, o czym świadczą same nazwy: bułeczka typu kajzerki to wiensko chliabcze („chlebek wiedeński”), a bułka podłużna (paryska) to franzeła. thumb|240px|Tradycyjna potrawa – gołąbki sarmí W kuchni bułgarskiej znalazło się sporo bliskowschodnich potraw. „Kulinarna wymiana” ze wschodem sięga początków VII w. n.e., kiedy w czasach pierwszego państwa bułgarskiego docierały zioła i przyprawy z Indii i Persji.