Armaty wz. 1902/26 w dywizjonach artylerii konnej thumb|Polska artyleria konna w latach 30. XX wieku thumb|Święto 7 dak w Poznaniu 7 czerwca 1936. Defilada - widoczna bateria armat polowych kal. 75 mm wz. 02/26. W okresie II Rzeczypospolitej artyleria konna wchodziła w skład oddziałów i związków kawalerii. Jej głównym zadaniem było bezpośrednie wspieranie ogniem kawalerii, dlatego też musiała charakteryzować się dużą zdolnością manewrową.
We wrześniu 1939 poszczególne dywizjony artylerii konnej liczyły trzy lub cztery baterie, było to zależne od struktury brygady kawalerii, której dany dywizjon był podporządkowany (odpowiednio brygady trzy- lub cztero-pułkowe). Ponadto w składzie dywizjonu artylerii konnej znajdował się poczet dowódcy oraz kolumna amunicyjna.
Bateria w artylerii konnej składała się z dwóch plutonów, a te z kolei z dwóch działonów. Dowódcą baterii był oficer, zwykle w stopniu kapitanaWe wrześniu 1939 roku dowódcami 33 baterii byli kapitanowie, a pozostałych pięciu baterii – porucznicy..