Armata wykorzystywała amunicję zespoloną kal. 75 mm z pociskami następującego typu: szrapnel wz. 1897 (wyrobu francuskiego lub polskiego), granat stalowy wz. 1910 (wyrobu francuskiego), granat stalowy wz. 1915 (wyrobu francuskiego lub polskiego), granat stalowy wz. 1917 (wyrobu francuskiego lub polskiego), granat stalowosurówkowy wz. 1918 (wyrobu francuskiego lub polskiego), granat półpancerny AL R/2 (wyrobu francuskiego lub polskiego), granat pancerny wz. 1910 (wyrobu francuskiego), pocisk dymny, pocisk zapalający, pocisk oświetlający, pocisk smugowy wz. 1913.
Armaty wz. 1902/26 w Wojsku Polskim W sierpniu 1939 roku Wojsko Polskie dysponowało 425 armatami wz. 1902/26. Głównymi użytkownikami tych dział były dywizjony artylerii konnej, a od roku 1928 także plutony artylerii piechoty, przeznaczone do bezpośredniego wsparcia działań poszczególnych pułków piechoty. Poza tym część armat była wykorzystywana jako uzbrojenie pociągów pancernych.