Spuścizna Część swoich negatywów Salomon ukrył w domu przyjaciela, część oddał w użytkowanie bibliotece holenderskiego parlamentu. Reszta pozostała w posiadaniu jego starszego syna, który starał się odtworzyć podzielone archiwum. Wiele materiałów zaginęło. Te, które udało mu się odzyskać, przekazał berlińskiej galerii w 1980 r. Archiwum Ericha Salomona w galerii sprawuje pieczę nad ponad 10 tysiącami fotografii, jak też nad innymi materiałami archiwalnymi.
W 1971 roku Deutsche Gesellschaft für Photographie (DGPh) ustanowiło Nagrodę im. Ericha Salomona, przyznawaną za wyjątkowe osiągnięcia fotoreporterskieDr.-Erich-Salomon-Preis in: Deutsche Gesellschaft für Photographie (DGPh)..
Literatura Erich Salomon: Berühmte Zeitgenossen in unbewachten Augenblicken. Engelhorn, Stuttgart 1931 (Nachdruck. Schirmer/Mosel, München 1978, ). Janos Frecot für die Berlinische Galerie (Hrsg.): Erich Salomon. Mit Frack und Linse durch Politik und Gesellschaft. Photographien 1928–1938. Schirmer/Mosel, München 2004, . Han de Vries, Peter Hunter-Salomon (Hrsg.): Erich Salomon. Porträt einer Epoche. Ullstein, Frankfurt am Main u. a. 1963 (Lizenzausgabe. Deutscher Bücherbund, Stuttgart u. a. 1964). Andreas Biefang / Marij Leenders (Hrsg.): Das ideale Parlament. Erich Salomon als Fotograf in Berlin und Den Haag 1928-1940.