Utrudnianie kontaktów było głównym powodem wybuchu konfliktu, między Amde Tsyjonem I, a muzułmanami.
Początek konfliktu Wojna z muzułmanami rozpoczęła się w 1328 roku, gdy sułtan państwa Ifat, Hak-ad-Din I uprowadził i torturował etiopskich posłów, którzy wracali z Kairu. Amde Tsyjon szybko wygrał z sułtanem i uwięził go, jednak mianowany przez cesarza na następnego władcę Ifat, Sebr-ad-Din, brat pokonanego, zdradził Etiopczyków. Rozpoczął on wojnę podjazdową na obszarze Tegulet, Damot i Fetegar i docierając nawet do prowincji Godżam i Amhara. Oddziały Sebr-ad-Dina mordowały chrześcijan i paliły kościoły. Amde Tsyjon zaczął przygotowywać się do kolejnej wyprawy, a sułtanowi Ifat wysłał list o treści: Odpowiedź Sebr-ad-Dina była następująca:
Wojna z sułtanatem Ifat Amde Tsyjon rozpoczął wojnę od zwycięstwa z w okręgu Hadija, a następnie wysłał Sebr-ad-Dinowi za pośrednictwem przymuszonego zarządcy Hadiji, że wojska cesarskie poniosły klęskę, dzięki czemu można frontalnie zaatakować Etiopię. Sułtan na wieść o tym podzielił swoje wojska na trzy grupy. W 1331 roku doszło do wielkiej bitwy, w wyniku której muzułmanie przegrali, a Sebr-ad-Din ledwo uszedł z życiem. Później doszło do walk Etiopczyków z buntowniczymi Felaszami na północy i z władcą Deuaro, Hajderą, będącym sprzymierzeńcem sułtana Ifat.