Bunty wewnętrzne Wyznające judaizm plemię Felaszów przejawiało silne tendencje odśrodkowe w Uegera, Semien i Dembija i często podnosiło bunty przeciwko Amde Tsyjonowi. W 1320 roku cesarz stłumił w prowincji Tigraj bunt pod wodzą Jabiky Ygzigya (w mianowniku czytaj Jabika Ygziy), w okręgach Bihat i Amba Seneiti. Zarządcom tego ostatniego okręgu Amde Tsyjon nadał za karę pogardliwy tytuł "Władców Małp", który przetrwał aż do XVI wieku.
Wojny z muzułmanami Prześladowania posłów
W pierwszej połowie XIV wieku pogorszyły się stosunki pomiędzy mameluckim Egiptem, a Etiopią. W 1325 Amde Tsyjon groził Egipcjanom, że odwróci bieg rzeki Nil, podobnie jak sto pięćdziesiąt lat wcześniej odgrażał się król Gebre Meskel zwany Lalibelą. Powodem gróźb Tsyjona było utrudnianie kontaktów między Cesarstwem, a patriarchatem aleksandryjskim. Podczas wypraw do Egiptu, Etiopscy posłowie byli zatrzymywani, a następnie więzieni, lub zabijani przez muzułmanów. Patriarchowie z kolei często nie docierali do Etiopii z tych samych powodów, co skazywało Cesarstwo Etiopii na brak abuny, czyli głowy tamtejszego Kościoła, mianowanego z egipskiej Aleksandrii.