Jednym z posunięć w tym sporze było mianowanie etiopskiego pielgrzyma Ignacego III Dawida jako abunę Etiopii. Ignacy nigdy jednak nie podjął starań o objęcie tego urzędu w Etiopii. Taddesse Tamrat twierdził, iż brak koptyjskich biskupów wymusił na Jykuno Amlaku poleganie na syryjskim stronnictwie, obecnym w jego kraju.
Fundacje
Jykuno Amlakowi przypisuje się budowę kościoła Gennete Marjam, położonego w pobliżu Lalibeli, który zawiera najstarsze zachowane malowidła ścienne w całej Etiopii.
Ostatnie lata panowania
W 1279 na dworze Jykuno Amlaka w okręgu Tegulet schronienie znalazł sułtan Dilmarrah ibn Malzarrah z dynastii Mahzumi rządzącej w sułtanacie szeuańskim, który był jednym z wielu muzułmańskich państw graniczących z Etiopią. Z powodu ich słabości spowodowanej wewnętrznymi walkami, nie stanowiły one poważnego zagrożenia dla Cesarstwa w czasie rządów Amlaka. Cesarz zmarł w 1285 roku, a tron etiopski przejął jego syn Jagbya Tsyjon, o przydomku Salomon.