jedynie torpedowiec „Szumni” został utracony na minie w 1916 roku. Z powodu niewielkich rozmiarów marynarki bułgarskiej, głównym wkładem Bułgarii na polu wojny morskiej było udostępnienie baz w Warnie, Burgasie i Ewksinogradzie dla okrętów niemieckich i tureckich. 1 stycznia 1915 roku została utworzona również Flota Morza Egejskiego. 5 września 1916 roku bułgarskie okręty wysadziły niewielki desant w Bałcziku, Kawarnie i Kaliakrze, zajmując rumuńskie posiadłości w południowej Dobrudży, nie napotykając oporu. Jedynymi nowymi okrętami o większej wartości bojowej było uzyskanych od Niemiec pod koniec wojny w latach 1917–18 sześć małych kutrów trałowych i okręt podwodny „Podwodnik No.18” (niemiecki UB 8), który jednak został przejęty przez Francuzów w 1919.
Okres międzywojenny i II wojna światowa Po przegranej przez państwa centralne I wojnie światowej, Bułgaria na mocy traktatu pokojowego z 27 listopada 1919 nie mogła posiadać floty wojennej. Zezwolono jedynie na morską służbę policyjną, w składzie czterech istniejących torpedowców typu Dryzki ze zdjętymi wyrzutniami torped (piąty zatonął w 1918 na skałach) oraz do sześciu patrolowców. Wyporność nowych okrętów nie mogła przekraczać 100 ton, zabroniono także posiadania okrętów podwodnych i lotnictwa morskiego.