Stosunki z jezuitami Kiedy Lybne Dyngyl wysyłał Jana Bermudeza do Europy z prośbą o pomoc, obiecał, że Etiopia stanie się krajem katolickim, natomiast sam Bermudez miał stać się patriarchą Kościoła etiopskiego. W 1543 Bermudez upomniał się o wypełnienie obietnicy Lybne Dyngyla ze strony Klaudiusza, w postaci oddania połowy kraju pod panowanie portugalskie i podporządkowanie się Kościołowi katolickiemu. Rzymski papież miał rzekomo mianować Bermudeza patriarchą Aleksandrii. Na koniec Bermudez zażądał mianowania go patriarchą Etiopii, za którego sam się uważał. Cesarz odmówił wszystkim żądaniom, argumentując, iż pomoc Portugalczyków polegała na zasadzie partnerskiej. Brak wyrażenia zgody na postulaty jezuitów broniony był niemożnością pogodzenia doktryny katolickiej z etiopskim monofizytyzmem. W liście skierowanym do portugalskiego króla Jana III, Klaudiusz miał napisać: Odpowiedź Jana III z trzynastego marca 1546 brzmiała następująco: W tym samym liście król portugalski obiecał wysłać kapłanów bardziej godnych, niż Bermudez. Pomimo iż Jan III Aviz przychylił się do stanowiska Klaudiusza, katolicy nie rezygnowali jednak z próby wciągnięcia Etiopii w orbitę wpływów Rzymu. Szczególne starania podjęli w tym kierunku papież i generał jezuitów, Ignacy Loyola. W Rzymie w pobliżu Kościoła św.