Po spotkaniu z Karatajewem, które stanowi punkt zwrotny w życiu Bezuchowa, hrabia, który wcześniej „nie widział wieczności i nieskończoności w niczym” nauczył się „dostrzegać wieczność i nieskończoność we wszystkim. I tą wiecznością i nieskończonością był Bóg.”
Po zakończeniu wojny i śmierci Heleny, Piotr Bezuchow po raz kolejny spotyka się z Nataszą Rostową, aby ostatecznie ją poślubić. W epilogu Tołstoj ukazuje go jako szczęśliwego, troszczącego się o swoją rodzinę człowieka, z wzajemnością darzącego miłością swoją żonę – człowieka, który odnalazł swoje miejsce i cel w życiu.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Postacie z rosyjskich utworów literackich Kategoria:Postacie z adaptacji filmowych