Z chwilą wybuchu III powstania śląskiego zgłosił się do dyspozycji Naczelnej Komendy Wojsk Powstańczych. Wszedł jako jeden z dziewięciu członków w skład Wydziału Duszpasterskiego, został mianowany kapelanem grupy szybkiej kpt. Pawła Cymsa, która po reorganizacji wojsk powstańczych została przemianowana na 2. Pułk Piechoty im. Tadeusza Kościuszki.
Wraz ze swoim oddziałem powstańczym uczestniczył w najkrwawszych bitwach, np. operacji kędzierzyńskiej i walkach o Górę Św. Anny, które pociągnęły za sobą wielkie straty w ludziach i sprzęcie. Miarą zasług bojowych ks. Szymały są takie odznaczenia jak:Krzyż Walecznych, Krzyż na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi, Krzyż Niepodległości i Złoty Krzyż Zasługi. W 1921 roku poszukiwany przez armię niemiecką ks. Szymała wstąpił do 74. Górnośląskiego Pułku Piechoty, który w Biedrusku pod Poznaniem oczekiwał na wkroczenie na teren Śląska i objęcie garnizonu w Lublińcu. Otrzymał stopień kapitana.