Wojna o sukcesję austriacką Zmieniło się to wraz z wybuchem wojny o sukcesję austriacką, kiedy stan wojny z Hiszpanią i zagrożenie wybuchem wojny francusko-brytyjskiej doprowadziły do nominacji Thomasa Mathewsa na stanowisko wiceadmirała eskadry czerwonej w dniu 13 marca 1741 r. Skierowany został ponownie w rejon Morza Śródziemnego i mianowany także posłem pełnomocnym na dwór króla Sardynii Karola Emanuela III. Jego zastępcą został kontradmirał Richard Lestock. Stosunki pomiędzy dowódcami nie układały się dobrze (byli skonfliktowani już w czasie służby w Chatham), ale Admiralicja odrzuciła prośbę Mathewsa o przesunięcie Lestocka na inne stanowisko. Mathews spędzał wiele czasu na dworze sardyńskim, nie sprawując efektywnej kontroli nad flotą. Wzajemny konflikt trwał podczas kampanii na Morzu Śródziemnym, w trakcie której flota Mathewsa spaliła hiszpańskie galery usiłujące schronić się w zatoce Saint-Tropez w czerwcu 1742 r., ale składająca się z liniowców część hiszpańskiej eskadry zdołała uciec do Tulonu, gdzie została zablokowana przez Anglików. Gdy 21 lutego 1744 r.