zasiedla również fynbos i karru. Najpospoliciej występuje jednak na terenach zadrzewionych akacjami (Acacia). Unika obszarów trawiastych, lasów wiecznie zielonych i tych z drzewami z rodzaju Brachystegia. Przeważnie sawanki długodziobe spotykane są w okolicy z łatwym dostępem do wody.
Tryb życia i zachowanie mały|Sawanki długodziobe zjadają głównie bezkręgowce i nasiona traw, ale w ich diecie stwierdzono również nektar Sawanki długodziobe aktywnie poruszają się wzdłuż pni i gałęzi w poszukiwaniu pożywienia, przeszukują również listowie. Obyczaje reprezentantów gatunku nie zmieniają się zależnie od podgatunku. Żerują w podszycie lub na drzewach, do 3 m nad ziemią. Przeważnie widuje się pary lub pojedyncze sawanki długodziobe, ale dołączają również do stad wielogatunkowych. Odnoszą z tego korzyść, zwiększając efektywność żerowania (w badaniach ptaków południowej Afryki taki efekt zaobserwowano jedynie u dwóch badanych gatunków, S. rufescens i krępnika czarnopierśnego, Batis molitor). Badania nad ptakami przebywającymi w zadrzewieniach akacji wykazały również, że sawanki poszukują wtedy pożywienia wyżej, niż przebywając w towarzystwie innych sawanek długodziobych lub samotnie. Przedstawiciele S. rufescens poruszają się podobnie jak sikory, są to zwinne ptaki.