Król przez kilka dni zastanawiał się nad tym co powinien jej dać i ostatecznie postanowił nadać jej tytuł hrabiny Dorchester, wspaniały dom w samym centrum Londynu o wartości dziesięciu tysięcy funtów i wypłacaną z prywatnego skarbca króla roczną rentę w wysokości czterech tysięcy funtów. Król zasugerował Catherine, że na kilka lat powinna przenieść się do Irlandii, gdzie znajdowały się jej dobraCharles Carlton: Królewskie faworyty w Anglii str. 93.
W 1696 roku Catherine poślubiła jednego z dowódców wojskowych Wilhelma III baroneta Davida ColyearaEleanor Herman: W łóżku z królem str. 197, który został mianowany hrabią Portmore w 1703 roku przez króla. Ich synem był słynny dowódca Charles Colyear, następny hrabia Portmore. Po chwalebnej rewolucji Wilhelm III potwierdził jej prawo do wyznaczonej przez poprzednika rocznej renty, jednak jego żona Maria II zakazała Catherine wstępu na dwór, gdyż cudzołożyła z jej ojcem. Kiedy mimo królewskiego zakazu hrabina pojawiła się na królewskim dworze i Maria zimno ją powitała. Katarzyna odpowiedziała jej dowcipnie: Skąd taka duma, pani?