Ekologia i zachowanie Środowiskiem życia przedstawicieli gatunku są wilgotne lasy mgliste. Współcześnie odnotowywane na wysokości 1700–3500 m n.p.m. Według historycznych doniesień puchatki czarnopierśne miały być spotykane do 4700 m n.p.m., nie wiadomo jednak, czy błędnie ustalono wysokość, czy flora w regionie przeszła duże zmiany. Według historycznych doniesień najliczniej ptaki tego gatunku pojawiały się na wysokości 2440 do 3050 m n.p.m. od kwietnia do września i od 3100 do 4725 m n.p.m. od listopada do lutego, a rozpierzchające się osobniki młodociane przebywały niekiedy niżej, nawet do 1700 m n.p.m. W czasach współczesnych odnotowywano puchatki czarnopierśne również na skrajach lasów, stromych zboczach z karłowatą roślinnością i nieco wyższych lasach górskich i przecinkach. Żywią się one nektarem; stwierdzono 29 gatunków stanowiących źródło pokarmu dla tych ptaków, w tym fuksje i wrzosowate (8 z 29 gatunków). Preferują Palicourea amethystina (syn. Palicourea huigrensis) – jest to małe drzewo o jaskrawych, niebieskich kwiatach. Olaf Jahn wspomina, że obserwowany przez niego podczas badań w 2006 roku ptak, podlatując z gałęzi, wydał z siebie słabe tzeet. Pieśnią puchatków czarnopierśnych jest metaliczne tzeet... tzeet... tzeet...;