do takich inicjatyw jak Cyc.
SHRDLU jest postrzegany historycznie jako klasyczny przykład tego, jaką trudność programiście sprawia zbudowanie semantycznej pamięci komputera oraz jak ograniczone są możliwości takich programów.
Nazwa programu w następujący sposób opisuje historię powstania nazwy dla swojego programu: ETAOIN SHRDLU to najczęściej występujące litery w języku angielskim począwszy od największej częstotliwości. Z tego powodu maszyny linotypowe do składu druku nie miały układu klawiszy QWERTY, lecz ułożone w kolumnach względem częstotliwości: ETAOIN w pierwszej kolumnie, SHRDLU w drugiej. Linotypy nie posiadały klawisza backspace, w związku z czym trudno było usunąć linie z pomyłkami, procedura usunięcia linii była bardzo żmudna. Leniwi linotypiści, kiedy popełniali błąd, zamiast usuwać linię, wypełniali ją śmieciami. Najprostszymi znakami do wprowadzenia były takie ciągi znaków jak: SHRDLUSHRDLUSHRDLU czytał w młodości magazyn MAD, którego autorzy, popełniając błąd drukarski, stosowali podobną zasadę. Kiedy przyszło do nazwania systemu, autor próbował wymyślić jakiś akronim, ale żaden nie był dobry, więc przypominając sobie o magazynie, zdecydował się wybrać coś, co wygląda na akronim, ale nim nie jest.
Przypisy
Kategoria:Historia sztucznej inteligencji