Najazd Turków w 1552 roku stał się znów obfitym źródłem wartych uwiecznienia wydarzeń.
thumb|260px|Soma Orlai Petrich: Palatyn Tamás Nádasdy i Tinódi (obraz olejny, 1855)
Historia bitwy pod Palástem trafiła do literatury pięknej dzięki Sebestyénowi Tinódiemu pod tytułem „Ördög Mátyás veszödelme” (Zguba Mátyása Ördöga) i jest zawarta w Kronice.
Tinódi odwiedził miejsca, w których oblegano zamki i zbierał informacje o najdrobniejszych szczegółach tych zdarzeń. O wielu interesujących momentach możemy dowiedzieć się wyłącznie z jego pieśni. Po zwycięskiej obronie Egeru udał się tam natychmiast. Napisał wtedy „Eger vár viadaljáról való ének” (Pieśń o obronie zamku w Egerze) i „Egri historiának summája” (Historię Egeru). Sława Tinódiego dotarła również dwór króla Ferdynanda, który 23 sierpnia 1553 roku z rekomendacji Nádasdyego, w uznaniu zasług za wspaniałe osiągnięcia w sztuce śpiewu i ukazanie historii w rytmie języka węgierskiego podniósł go do stanu szlacheckiego i nadał list herbowy. Był w dobrych stosunkach z Istvánem Dobó i kiedy dowódca egerskiego zamku został wojewodą siedmiogrodzkim, podążył za nim do Siedmiogrodu. Tutaj ukończył pieśń „Erdélyi história” (Historia Siedmiogrodu), która omawia historię Siedmiogrodu od śmierci króla Jana Zápolyi do roku 1551.