Sprzedanym bombowcom nadano oznaczenie eksportowe He 111K. Umowa została zawarta we wrześniu 1935 roku z rządem Kantonu. Samoloty zostały przetransportowane w lato 1936 roku. Trafiły one do 19. Dywizjonu z 8. Grupy. Po wybuchu wojny chińsko-japońskiej dnia 7 lipca 1937 roku trzy sprawne He 111K 25 sierpnia w osłonie dwóch Martinów 139 i pięciu Boeing 281 bombardowały wrogie jednostki w okolic miast Shizilin i Yunacobin. Podczas przelotu bombowce odłączyły się od eskorty i przeprowadziły nalot, zostając przechwycone przez trzy A2N Nakajima, które wystartowały z lotniskowca „Hōshō”. Samolot o numerze 1905 został rozbity zabijając załogę. Samolot o numerze 1904 rozbił się podczas próby lądowania na nieprzygotowanym terenie. Ostatni samolot o numerze 1902 dotarł uszkodzony do bazy w eskorcie myśliwców, lecz następnego dnia został uszkodzony ponownie przez ogień z własnego myśliwca Hawk II, który omyłkowo pomylił sylwetkę samolotu biorąc go za G3M. Samolot powrócił ponownie do służby wraz z maszyną o numerze 1906 używając części z maszyn o numerach 1901 i 1903. 21 i 22 października dokonały nocne misje bombardowań, a po nowym roku samoloty wycofano z pierwszej linii frontu z powodu braku części zamiennych. W grudniu 1943 roku ostatni z samolotów został poddany modernizacji stając się samolotem transportowym.