W 1961 roku Gino Latilla wystartował po raz ostatni w San Remo z piosenką „Il mare nel casetto”, która wykonana w parze z Milvą zajęła 3. miejsce. W 1955 roku wygrał Festiwal Piosenki Neapolitańskiej śpiewając wspólnie z Carlą Boni piosenkę „E stelle e’ Napule”. W tym samym roku triumfował również na Międzynarodowym Festiwalu w Wenecji, śpiewając wspólnie z Carlą Boni i Quartetto Cetra piosenkę „Vecchia Europa”. Inne jego przeboje z lat 50. to: „Amico tango” (1953, z Nillą Pizzi), „Tchumbala bey” (1954, napisana przez Freda Buscaglione), „Marietta monta in gondola” (1954) i „Serenatella sciue’ sciue'” (1957); dwie ostatnie zaśpiewane wspólnie z Carlą Boni.
Okres późniejszy Później Gino Latilla postanowił nie występować więcej na Festiwalu w San Remo, a nawet przerwać karierę piosenkarską, a to z uwagi na zmieniającą się modę, w efekcie której na włoskiej scenie muzycznej pojawili się urlatori, wykonawcy piosenki młodzieżowej i autorskiej. Znalazł zatrudnienie w RAI jako urzędnik i przez długi czas nie śpiewał w przeciwieństwie do swojej żony, która kontynuowała karierę, nie odnosząc jednak takich sukcesów, jak w poprzedniej dekadzie. W późniejszych latach był dyrygentem RAI w Rzymie i Florencji. W latach 80.