W 1945 został profesorem zwyczajnym Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, w lipcu 1946 przeprowadził się do Wrocławia, gdzie objął stanowisko kierownika Katedry Gleboznawstwa Wydziału Rolniczego połączonych Uniwersytetu i Politechniki Wrocławskiej. Zorganizował trwające pomiędzy 1948 a 1950 badania kartograficzne kraju, dzięki nim opracowano barwną mapę gleb Polski w skali 1 : 1 000 000. Po powstaniu Wyższej Szkoły Rolniczej prowadził tam wykłady i kierował Katedrą Gleboznawstwa.
Swoje poglądy i koncepcje naukowe zawarł w opublikowanym w 1964 podręczniku Nauka o glebie, połączył tam wiedzę dotyczącą gleboznawstwa z ekologią i biologią.
Zmarł we Wrocławiu, ale zgodnie z własną wolą spoczął na cmentarzu w Puławach.
Członkostwo Członek założyciel Polskiego Towarzystwa Gleboznawczego; Członek honorowy Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego.
Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi
Nagrody i wyróżnienia Państwowa Nagroda Naukowa III stopnia (zespołowa) w dziedzinie nauk rolniczo-leśnych za opracowanie mapy gleb polskich w skali 1:1 000 000 tytuł doktora honoris causa Wyższej Szkoły Rolniczej w Olsztynie (1965)
Przypisy
Bibliografia
Piotr Skłodowski, Sylwetki polskich gleboznawców: Jan Tomaszewski (1884–1967), Czarna Ziemia nr. 13, grudzień 2014 s.