thumb|Budynek przy ul. Litewskiej 14, do którego jesienią 1943 przeniesiono obóz Na przełomie listopada i grudnia 1943 roku wychowawczy obóz pracy przeniesiono z ul. Gęsiej do Śródmieścia Południowego, a wszystkie dotychczas zajmowane przezeń budynki zostały przejęte przez KL Warschau. Kilkudziesięciu żydowskich robotników-metalowców, którzy przebywali w tym czasie w AEL, osadzono na Pawiaku. Nową siedzibę obozu stanowił odtąd budynek dawnego Domu Dziecka im. Baumanów przy ul. Litewskiej 14. Władysław Bartoszewski podawał, że po przeniesieniu obozu do Śródmieścia funkcję komendanta pełnił SS-Oberscharführer Dohne, któremu podlegała straż złożona z ukraińskich wachmanów.
W momencie wybuchu powstania warszawskiego w obozie przy ul. Litewskiej przebywało około 100 Polaków. Ich los był tragiczny. Niemcy zmuszali bowiem więźniów do palenia zwłok ofiar masowych egzekucji przeprowadzanych na terenie Ogródka Jordanowskiego przy ul. Bagatela oraz w pobliskich ruinach Generalnego Inspektoratu Sił Zbrojnych. Osoby zmuszane do zacierania śladów zbrodni były izolowane od innych Polaków przetrzymywanych w gmachu przy ul. Litewskiej. Co osiem dni niewielkie komanda zajmujące się paleniem zwłok były rozstrzeliwane celem likwidacji niewygodnych świadków.