Na początku lat 1990. zajął się tematyką bezrobocia, jego zróżnicowaniami społeczno-demograficznymi i przestrzennym w skali kraju i regionu Warszawy. W efekcie opublikował dwie prace oraz utworzył i kierował zespołem wykonującym obszerną ekspertyzę przy współpracy z Wojewódzkim Urzędem Pracy w Warszawie.
W czerwcu 1993 roku zostaje redaktorem naukowym trzeciej części „Atlasu Rzeczypospolitej Polskiej” (Społeczeństwo) wydawanego przez Głównego Geodetę Kraju oraz zastępcą redaktora naczelnego atlasu. W październiku 1994 roku objął kierownictwo Pracowni Kartografii i Geograficznych Systemów Informacji w Instytucie Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania PAN. Po raz pierwszy w Polsce wprowadził do kartografii atlasowej metody kartografii komputerowej poczynając od etapu opracowania autorskiego, poprzez prace redakcyjne, po przygotowanie arkuszy do druku. Był autorem lub współautorem 119 map i wykresów w „Atlasie RP”. W 1999 roku Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji za opracowanie atlasu przyznał zespołowi redakcyjnemu nagrodę I stopnia w dziedzinie kartografii.