Pasywna i aktywna akustocerebrografia Pasywna akustocerebrografia Przepływ krwi przez układ naczyniowy mózgu wywiera ciśnienie na otaczająca ją tkankę powodując w niej przemieszczenia. Każde uderzenie serca wprawia mózg w obrębie w czaszce w drgania według powtarzającego się wzorca. Oscylacje te są zależne od wielkości, kształtu, struktury oraz szybkości przepływu krwi w układzie naczyniowym mózgu. W dalszej kolejności oscylacje te wywołują ruch tkanki mózgowej oraz płynu mózgowo-rdzeniowego wywierając niewielki nacisk na czaszkę (zmiany ciśnienia wewnątrzczaszkowego). Oddziaływanie tych oscylacji na czaszkę może być wykrywane i, w razie potrzeby, zmierzone. W celu detekcji tego rodzaju sygnałów na powierzchni czaszki stosuje się obecnie najczęściej pasywne sensory jak np. akcelerometryCranial Accelerometry Can Detect Cerebral Vasospasm Caused by Subarachnoid Hemorrhage, Smith et al (2015). W razie potrzeby rejestracji mierzonych sygnałów używa się również bardzo czułych mikrofonówRecording and processing aneurysmal vibration signals in dogs, Sun et al (1988)Acoustic recordings from experimental saccular aneurysms in dogs, Sekhar et al (1990)Detection and Analysis of Cranial Bruit, Kosugi et al (1987). Dzięki digitalizacji otrzymanych sygnałów możliwe jest wyodrębnienie z nich osobniczych cech (sygnatur) badanego.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Akustocerebrografia · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.