jest wyznaczany zgodnie ze wzorem:
gdzie: – punkt optymalny (odnowienia gotówki), – koszty jednej transakcji transferu gotówki (w szczególności opłaty za zakup i sprzedaż papierów wartościowych, opłaty bankowe itp.), – wariancja (zmienność) dziennego stanu środków pieniężnych; jest obliczana na podstawie historycznych wartości dziennego salda netto środków pieniężnych, – koszty utraconych korzyści jako dzienny dochód możliwy od uzyskania z portfela papierów wartościowych, – dolny limit gotówki.
Interpretacja wyniku Model oblicza górny limit środków pieniężnych oraz docelową wartość tego salda (punktu optymalnego).
Zalety wynikające ze stosowania modelu Znajomość górnego, dolnego limitu gotówki oraz poziomu optymalnego ułatwia zarządzanie saldem utrzymywanych środków pieniężnych.
Podejmowane działania wynikające z zastosowania modelu W przypadku, gdy saldo gotówki przekroczy górny limit, przedsiębiorstwo powinno zainwestować wolne środki (np. przeznaczyć je na zakup papierów wartościowych) tak, by osiągnęły wartość poziomu optymalnego. W przypadku osiągnięcia limitu dolnego, firma powinna z kolei pozyskać dodatkowe środki do optymalnej wysokości, np. sprzedając papiery wartościowe.
Bibliografia M. Sierpińska, T. Jachna, Metody podejmowania decyzji finansowych. Analiza przykładów i przypadków, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2007.
Kategoria:Ekonomia Kategoria:Zarządzanie finansami