Od 1967 roku pracował w organach bezpieczeństwa państwowego, od 1968 – w wywiadzie zagranicznym (Pierwszy Zarząd Główny Komitetu Bezpieczeństwa Państwowego) na stanowiskach kierowniczych. W latach 1967–1968 studiował w Szkole Wywiadu Nr 101 (obecnie – Akademia Wywiadu Zagranicznego). W latach 1971–1977 oddelegowany do Indii pod przykryciem korespondenta agencji prasowej „Nowosti” w New Delhi. W 1973 został przyjęty do Związku Dziennikarzy ZSRR. W latach 1977–1984 pracował w centralnym aparacie wywiadu. W latach 1984–1990 był rezydentem Pierwszego Zarządu Głównego w Dhace (Bangladesz) i głównym rezydentem w Nowym Delhi (Indie).
W latach 1990–1991 – szef 17 Wydziału (Indie, Sri Lanka, Pakistan, Nepal, Bangladesz, Birma), a w 1991 – 1 Wydziału (USA i Kanada) Pierwszego Zarządu Głównego. Od 2 grudnia 1991 do 13 stycznia 1992 był pierwszym zastępcą dyrektora Centralnej Służby Wywiadu ZSRR. 13 stycznia 1992 został mianowany pierwszym zastępcą dyrektora Służby Wywiadu Zagranicznego Federacji Rosyjskiej, odpowiadał za działania operacyjne.