Zimą 1952 roku wybuchł pożar, który zniszczył część dachu kaplicy w efekcie działalność parafii została znacznie ograniczona. W nocy z 21 na 22 kwietnia 1985 roku kaplica została celowo podpalona. Zniszczeniu uległa część dachu, połacie półkolistego drewnianego sklepienia oraz część drewnianej empory. Zniszczenia te uniemożliwiły na pewien czas korzystanie z całego obiektu, wobec czego nabożeństwa urządzano tylko w kaplicy zimowej. Remont dachu po pożarze oraz odnowienie wnętrza kaplicy przeprowadził pastor ks. Janusz Olszański.
12 lipca 1997 kaplica została zalana do wysokości ponad 150 cm w czasie powodzi tysiąclecia. Remont dachu i wnętrza kaplicy został ukończony wiosną 1999 roku. 18 kwietnia 1999 roku odbyła się uroczystość ponownego poświęcenia odnowionej po powodzi kaplicy.
Architektura Kaplica przy ul. Worcella zaprojektowana została w stylu neogotyckim nawiązującym do wzorców XIX-wiecznych angielskich kościołów protestanckich. Jest to jednocześnie najpóźniej wybudowana neogotycka świątynia we Wrocławiu. Wykonana jest z czerwonej cegły. Podobnie jak inne kaplice małych wspólnot protestanckich zbudowana została na podwórku kamienicy czynszowej. We wnętrzu tej kamienicy, zbudowanej w roku 1864, mieściło się także mieszkanie pastora. W wyniku szkód popowodziowych została ona rozebrana w roku 2002.