Życiorys Urodził się 10.02.1864 roku jako syn Józefa i Heleny we wsi Dreglin w ówczesnej Guberni płockiej. Zawodu rzeźbiarza, ramiarza i pozłotnika uczył się w pracowniach; Jana Szczepana Druchlińskiego i Stanisława Wysockiego w Warszawie. Na rzemieślniczą wędrówkę po Europie wyruszył z pomocą Wojciecha Gersona, w którego pracowni uczył się rysunku i także praktykował. Zagraniczną praktykę odbywał w Paryżu, Neapolu, Rzymie i Wiedniu. Podczas pobytu w Paryżu przyjaźnił się z Adamem Chmielowskim. Wspomnienia Jakóbiaka opublikował w periodyku albertynów ks. Konstanty Michalski. Po powrocie do kraju Jakóbiak otworzył własną pracownię we Lwowie. W roku 1894 ożenił się we Lwowie z Faustyną Syttą. Synem Walentego i Faustyny był Czesław Jakóbiak. Przeżył wojnę, w roku 1950 w Tarnowie opowiadał o swoim życiu bratu Ignacemu Albertynowi.
Działalność thumb|Grupa pozłotników ze Lwowa przed kościołem w Tuchowie. Walenty Jakubiak, Józef Krasnopolski, Józef Stoncel Pracownia Jakóbiaka wykonywała złocenia i konserwacje ołtarzy, prospektów organowych i rzeźb w wielu świątyniach dawnego Województwa lwowskiego, w tym we Lwowie;